ตอนที่ 42 พวกเราจะกล้ารับการคารวะใหญ่จากเจ้าได้อย่างไร

ตอนที่ 42 พวกเราจะกล้ารับการคารวะใหญ่จากเจ้าได้อย่างไร

สายตาทุกคนต่างพากันมองไปที่ซุ่ยฉางเล่อ ไม่เข้าใจว่านางเหตุใดจึงพูดเช่นนี้

เมื่อเผชิญสายตาประหลาดใจของทุกคน นางยิ้มบาง ๆ

“ท่านตา ท่านยาย น้าชายทั้งสอง! วันนี้สิ่งที่เล่อเอ๋อร์พูดช่างเหลือเชื่อนัก แต่ทุกคำทุกประโยคกลับเป็นความจริง”

นางหยุดครู่หนึ่ง สายตามองไปยังควันบางเบาที่ลอยขึ้นอ้อยอิ่งจากเตาสำริด

ซุ่ยฉางเล่อค่อย ๆ เอ่ยปาก เล่าประสบการณ์ในชาติก่อนของนางอีกครั้งหนึ่ง

ภายในห้องเงียบสงัด แม่ทัพเฒ่าเวินกับคนอื่น ๆ มองด้วยความสงสัยและตื่นตระหนกไม่แน่ใจ

ฮูหยินเฒ่าเวินถึงกับขอบตารื้นแดง มองนางด้วยสีหน้าเจ็บปวดใจ