ตอนที่ 3 ไร้กังวลทุกปี

ตอนที่ 3 ไร้กังวลทุกปี

รุ่งขึ้น ท่ามกลางเสียงไก่ขันและสุนัขเห่า ซุ่ยอู๋โยวก็ลืมตาขึ้น

นางยืดเส้นยืดสายอย่างสบายตัว พลิกตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างคล่องแคล่ว

แม้เมื่อวานนางจะไม่ได้ใช้พลังพิเศษรักษาบาดแผล แต่พลังฟื้นตัวของร่างกายนางก็เหลือเชื่ออยู่แล้ว

บัดนี้ที่หน้าผากไม่รู้สึกผิดปกติใด ๆ แล้ว

นางสวมรองเท้า เดินเร็ว ๆ ไปถึงประตู เปิดม่านแล้วเดินออกไป

แต่ภาพตรงหน้ากลับทำให้นางตกตะลึง

แสงตะวันอบอุ่นและสว่างจ้าที่สาดต้องใบหน้าบอกนางว่า ที่นี่ไม่ใช่ยมโลกอันใด

ส่วนทิวทัศน์ในลานบ้านทำให้นางรู้สึกทั้งคุ้นเคยและแปลกตา

“โอ๊ย ยอดรักของข้า เจ้าลุกขึ้นมาได้อย่างไร?”