ตอนที่ 2 ผีก็รู้จักเจ็บด้วยหรือ?

ตอนที่ 2 ผีก็รู้จักเจ็บด้วยหรือ?

ภายนอกเรือนมีเสียง “กร๊าง” ดังขึ้น ปู่ซุ่ยร้อนใจจนเตะกะละมังน้ำร้อนใต้เท้าตนเองคว่ำ

เขาไม่สนรองเท้าฟางที่เปียกน้ำ ก้าวสามก้าวเป็นสองก้าวเข้าไปในเรือน

“หญิงชรา เจ้าว่าอะไรนะ? อู๋โยวเรียกย่าได้แล้วหรือ?”

ย่าซุ่ยเช็ดน้ำตาครั้งหนึ่ง พยักหน้าไม่หยุด “ตาเฒ่า เมื่อครู่ อู๋โยวเรียกข้าว่าย่าหนึ่งคำ”

นางประคองซุ่ยอู๋โยวในอ้อมแขนขึ้น ปลอบอย่างระมัดระวัง “อู๋โยว นี่คือปู่ รีบเรียกปู่สิ”

ซุ่ยอู๋โยวเงยหน้ามองตาเฒ่าตรงหน้า หลังค้อมเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยมีความคาดหวัง

แผลบนศีรษะของนางปวดแปลบๆ จิตใจในสมองยุ่งเหมือนเส้นด้ายพันกัน