กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวเฟยหย่ายิ้มอย่างสุภาพทว่าเหินห่าง “ชุนฮวา ฉันไม่ได้จะไล่เธอหรอกนะ แต่เป็นเพราะแม่ฉันจะมาจากบ้านนอกเพื่อมาเยี่ยมฉันน่ะ”
“เธอดูสิ แม่ฉันอุตส่าห์มาไกลขนาดนี้ ฉันคงให้ท่านไปพักข้างนอกไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?”
“ยังไงไม่ว่าเธอจะพักที่ไหนก็มีทั้งอาหารและที่พักให้อยู่แล้ว เธอคงไม่อยากทำให้พี่เสิ่นของเธอต้องลำบากใจอีกใช่ไหม?”
เสิ่นกั๋วเฉียงกะพริบตาปริบ ๆ แล้วชำเลืองมองภรรยาอีกรอบ
ตอนโทรศัพท์เมื่อวาน ไม่ใช่ว่าได้ยินมาว่าแม่ยายกับพี่ชายภรรยาคนที่สามไปรับเหมาสหกรณ์หรอกเหรอ? เสี่ยวหย่าคนนี้โกหกเก่งเกินไปแล้ว เขาฟังดูยังนึกว่าเป็นเรื่องจริงเลย
เสิ่นกั๋วเฉียงที่รู้สึกผิดสายตาล่อกแล่ก พอได้ยินอันชุนฮวาถามว่าเป็นเรื่องจริงไหม เขาก็พยักหน้าส่ง ๆ ไป