กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวเฟยหย่ารู้สึกสะอิดสะเอียนในใจ อีกทั้งยังรู้สึกว่าสิ่งที่ตนทำไปนั้นไม่ถูกต้อง จึงได้แต่เงียบเอาไว้
กลับเป็นฟางหลานฮวาที่หลังหายตกใจแล้วก็ทนไม่ไหวเอ่ยปากขึ้นมา “ใครทำเกินไปกันล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอวิ่งมาทำตัวบ้าคลั่งที่หน้าร้านฉัน ก็คงไม่ล้มลงไปหรอก!”
“แถมยังอ้าปากก็แช่งพวกเรา โดนกรรมตามสนองแล้วล่ะสิ? ยังไงซะ ก็เพราะเธอสมควรได้รับแล้ว”
ผู้จัดการกวนหน้าตึงขึ้นมาทันที เขาชี้ไปที่ฟางหลานฮวาแล้วเริ่มสั่งสอน “สหายหญิงคนนี้เป็นอะไรไป? นึกว่าร้านของเธอคือจัตุรัสเทียนอันเหมินหรือไง ถึงไม่อนุญาตให้คนอื่นมา?”
“รู้หรือไม่ว่าพื้นใต้เท้าของเธอคือที่ดินของชนชั้นแรงงาน เธออ้าปากก็ว่าเป็นของร้านเธอ นึกว่าตัวเองเป็นเจ้าที่ดินจอมขูดรีดหรืออย่างไร?”