กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวเฟยหย่าแนะนำด้วยความจริงใจ “สิ่งที่พวกคุณขาดที่สุดตอนนี้คือคน! จ้างคนเพิ่มสักสองสามคนเถอะ การเฝ้าดูสินค้าก็ต้องใช้แรงงานเหมือนกัน”
“อีกอย่างต้องแยกค่าสินค้าให้ชัดเจน รวมถึงค่าขนส่ง ค่าเช่าสถานที่ และค่าจ้างคนพวกนี้ต้องนำมารวมคำนวณทั้งหมด”
“จากนั้นก็ดูว่าพวกคุณตั้งใจจะขายแบบไหน จะขายปลีกเหมือนฉัน หรือจะขายส่ง?”
สรุปแล้วตอนคำนวณบัญชี สินค้าทั้งคันรถราคา 10,000 หยวน รถราคา 3,000 หยวน ส่วนค่าน้ำมันค่าอาหารระหว่างทางและเงินอั่งเปาที่ให้ไปรวมทั้งหมดเป็น 600 กว่าหยวน
ตอนนี้สินค้าครึ่งคันรถตีเป็นเงินครึ่งหนึ่ง ต้นทุนก็คือ 6,800 หยวน
แต่เสื้อผ้ามีทั้งแบบบางและหนา แน่นอนว่าจะขายในราคาเท่ากันไม่ได้ โจวเฟยหย่าจึงช่วยตั้งราคาตามราคาขายส่งที่เคยเห็นในเมืองหยางเฉิง