เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าของร้านเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความแปลกใจ นึกสงสัยว่าเขาจะรู้ราคาขายส่งตามปกติของตนได้อย่างไร
โชคดีที่เสิ่นกั๋วเฉียงรีบอธิบายว่า “ตอนคุณหยิบของให้สองคนเมื่อกี้นี้ ก็บอกราคานี้นี่ครับ!”
เขายืนสังเกตการณ์อยู่ข้าง ๆ ตั้งนานแล้ว เอาจำนวนของที่คนเมื่อครู่หยิบกับเงินที่จ่ายไปมาคำนวณดูก็รู้ว่าสิบแปดหยวน!
“เหอะ!” เจ้าของร้านหัวเราะเยาะออกมา “นั่นเขาเป็นลูกค้าเก่า แถมยังเอาของตั้งเยอะ ฉันก็ต้องลดให้เป็นธรรมดา! แล้วพวกคุณจะเอาสักเท่าไรกันเชียว?”
ดูปราดเดียวก็รู้ว่าสองคนนี้เป็นพวกคนจนแถมยังขี้เหนียวมาจากทางเหนือ นึกว่ามารับของที่นี่แล้วจะรวยได้จริง ๆ หรือไง?
โจวเฟยหย่าขมวดคิ้วถามเจ้าของร้าน “ถ้าพวกเรารับเยอะหน่อย จะลดได้อีกไหมคะ?”
เจ้าของร้านเริ่มหมดความอดทน “ก็ราคานั้นที่ฉันบอกนั่นแหละ จะเอาก็เอา ไม่เอาก็ตามใจ”