กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวเฟยหย่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามอย่างสุภาพ “ลุงชื่ออะไรหรือคะ”
“แซ่หลินครับ คนทั้งหลายเรียกผมว่าหลินต้าพ่าว” ช่างหลินถามอย่างร้อนใจ “คุณตกลงแล้วใช่ไหม”
“ช่างหลินคะ ฉันชื่อโจวเฟยหย่า” เธอแนะนำตัวด้วยความสุภาพก่อน จากนั้นก็ยิ้มพลางพูดว่า
“เอ่อ ลูกจ้างชั่วคราวน่ะ ฉันไม่ทำแล้วค่ะ แต่ฉันอยากเรียนกับลุงว่าถ่ายรูปยังไง ล้างรูปยังไง ลุงสอนฉันได้ไหมคะ”
สีหน้าของโจวเฟยหย่าจริงจังมาก “ฉันจ่ายค่าเรียนแยกต่างหากได้นะคะ”
คำตอบนี้ทำให้หลินต้าพ่าวนิ่งไปเลยจริง ๆ เขามองโจวเฟยหย่าตั้งแต่หัวจรดเท้า “คุณไม่ได้จะเป็นลูกจ้างฝึกหัด แล้วจะเรียนถ่ายรูปไปทำไม”
โจวเฟยหย่ายิ้มอย่างเก้อ ๆ แต่ก็ตัดสินใจพูดความจริง “เอ่อ ฉันอยากเปิดร้านถ่ายรูปสักร้านค่ะ”