กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นกั๋วเฉียงพูดว่า “มีหน้าต่างสองบานที่กลอนขยับหลวมแล้ว พรุ่งนี้ยกผ้าพลาสติกขึ้นมาแล้วซ่อมก็พอ”
พอได้ยินคำพูดของสามี โจวเฟยหย่าก็ค่อยยังชั่วลงได้บ้าง แต่ก็ยังพูดว่า “ยังไงก็เถอะ มีคุณอยู่บ้านก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”
คิดอยู่ครู่หนึ่งก็พูดอีกว่า “คุณจะไปไหนก็อย่าลืมพาฉันไปด้วยนะ อย่าปล่อยให้ฉันอยู่บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้คนเดียวเลย”
เสิ่นกั๋วเฉียงหัวเราะ ไม่รู้สึกวุ่นวายเลยแม้แต่นิด มีความรู้สึกพึงพอใจที่ได้เป็นที่ต้องการ “รอวันหลังผมจะแบกคุณไว้บนหลังเลย”
สองคนพูดคุยหัวเราะกัน แล้วเปิดวิทยุฟังสักพัก สุดท้ายก็รู้สึกเบื่อจริง ๆ จึงดึงสวิตช์ปิดไฟเข้านอนเลย