กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รถจี๊ปค่อย ๆ เคลื่อนออก หลัวตงฟางสะกิดแขนเพื่อนทหาร “เมื่อกี้น้องสะใภ้ให้อะไรนาย? ฉันเห็นเธอล้วงกระเป๋านาย”
เสิ่นกั๋วเฉียงแตะเงินที่คนรักยัดใส่มา ไม่พูดอะไร
เขามองโจวเฟยหย่าที่ในกระจกมองหลัง ยืนอยู่หน้าบ้านโจวโบกมือให้เขา ภายใต้แสงอาทิตย์อัสดงราวกับมีวงแสงห่อหุ้มร่างเธอไว้
สว่างแต่ไม่แยงตา มองแล้วให้ความรู้สึกอบอุ่น
เมื่อครู่เสี่ยวหย่าเพิ่งบอกกับเขา “แต่งงานเป็นเรื่องของคนสองคน ฉะนั้นค่าจัดงานเลี้ยง ฉันออกครึ่งหนึ่ง”
แล้วก็รีบยัดเงินที่กำไว้ในมือใส่กระเป๋าเขา แล้ววิ่งหนีไป
มุมปากที่เม้มแน่นของเสิ่นกั๋วเฉียงยกขึ้นเล็กน้อย “ไม่มีอะไร”