เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังได้รับโทรศัพท์จากโจวเฟยหย่า หัวหน้าหมู่บ้านก็ประหลาดใจไม่น้อย
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ช่วยรับซื้อของป่าจากชาวบ้าน ยัยหนูบ้านโจวคนนี้ก็ไม่เคยติดต่อเขาอีกเลย
ต่อให้ก่อนหน้านี้เธอจะติดค้างน้ำใจเขาอยู่บ้าง แต่ภายหลังเขาพาหวังฝูไปหาเธอถึงบ้าน ขอให้เธอพาลูกชายของเขาเข้าเมืองหยางเฉิง น้ำใจครั้งนั้นก็ถือว่าหักล้างกันไปแล้ว
แล้วคราวนี้ทำไมโจวยาตั้นถึงติดต่อเขาขึ้นมาอีก?
หัวหน้าหมู่บ้านพูดด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นอย่างยิ่ง “โอ้ นี่หลานสาวคนโตไม่ใช่หรือ? จะกลับมาเที่ยวปีใหม่เมื่อไรล่ะ? กลับมาเมื่อไรก็ให้ลุงเลี้ยงข้าว”
เสื้อผ้าที่หวังฝูลูกชายของเขารับมาจากเมืองหยางเฉิงแล้วขนกลับมา ตอนนี้ขายดีมากในตลาดนัด อีกสองตลาดก็น่าจะขายหมดแล้ว
คนอื่น ๆ ในบ้านก็เริ่มหวั่นไหว พากันบ่นว่าเลยปีใหม่แล้วจะไปเมืองหยางเฉิงด้วยกันสักเที่ยว