กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พี่ซางก็ซื่อตรงอยู่ เอ่ยตรง ๆ ว่าผ้าเสื้อแจ็กเก็ตบุนวมล็อตนี้บางกว่าล็อตก่อนหน้านิดหน่อย แต่ให้ความอบอุ่นไม่ต่างกันเลย
“งั้นพี่ซาง ล็อตนี้ราคาต่ำสุดเท่าไหร่คะ” โจวเฟยหย่าถาม
“ถ้าเอาเพิ่มอีกร้อยตัว ให้ฉันหนึ่งพันหนึ่งร้อยก็พอ รับรองคัดสีที่ขายดีที่สุดให้” พี่ซางยังคงคะยั้นคะยอต่อ
“หรือไม่ก็ ฉันมีถุงมือหนังผ้าแคชเมียร์อยู่ล็อตหนึ่ง จะเอาเป็นถุงมือแทนส่วนลดก็ได้”
โจวเฟยหย่าคิดครู่หนึ่ง ถามว่า “แล้วส่งฟรีไหมคะ”
พี่ซางถึงกับอึ้งไป ก่อนพูดอย่างจนใจ “น้องสาวเอ๊ย ฉันลดกำไรให้เธอตั้งขนาดนี้ ยังจะให้ฉันออกค่าไปรษณีย์อีก จะให้ฉันขาดทุนตายเลยหรือไง”
โจวเฟยหย่ายิ้มตอบไปประโยคหนึ่ง “คราวนี้ไม่ต้องออกใบเสร็จ!”