กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
โจวเฟยหย่ายิ้มแล้วแนะนำว่า “นี่คือเสิ่นกั๋วเฉียง คนรักของฉัน เขาเป็นทหาร พี่กั๋วเฉียง นี่คือผู้จัดการกวน เขาดูแลฉันไม่น้อยเลย”
ชายสองคนจับมือและทักทายกัน ไม่นานก็คุยกันอย่างออกรสจนโจวเฟยหย่าแทรกคำไม่เข้า
พูดให้ชัดก็คือ คนที่กระตือรือร้นกว่าคือผู้จัดการกวน
ในใจจริง ๆ เขาไม่เคยเชื่อว่าผู้หญิงอย่างโจวเฟยหย่าจะทำธุรกิจได้ดี แต่สินค้าเหล่านั้นก็มีอยู่จริง
ดังนั้นเขาจึงรู้สึกมาตลอดว่ามีผู้วิเศษอยู่เบื้องหลังคอยชี้แนะ พอมาดูตอนนี้ ผู้วิเศษไม่ได้เผยตัวออกมาแล้วหรือไง
มีเทพแท้แล้ว ใครจะยังไปไหว้พระปลอมกันเล่า ดังนั้นโจวเฟยหย่าจึงถูกเขาเมิน
“แค่ก!” โจวเฟยหย่ารู้สึกว่าผู้จัดการกวนพูดจาไร้สาระมากเกินไป จึงหยิบคูปองส่วนลดออกมายื่นให้