กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เสิ่นกั๋วเฉียงถอนหายใจเบา ๆ สายตาเผลอมองไปทางซ้าย อีกฟากของกำแพงคือคนรักของเขา
บางทีคนรักอาจพูดถูก การที่ต่างคนต่างรักษาขีดจำกัดของตัวเองไว้ต่างหาก คือทางเลือกที่ดีกว่า
ยังไงเขาก็ไม่อยากให้ใครมาบังคับให้เขาคืนดีกับคนตระกูลเสิ่น
การตัดสินใจย้ายมาพักที่บ้านคนรักเป็นเพียงแรงผลักดันชั่ววูบที่อยากรู้ความจริง หลังจากบทสนทนาหน้าประตูเมื่อครู่ เขาก็รู้สึกเสียใจอยู่บ้าง
บางทีเขาไม่ควรย้ายมาอยู่ที่นี่เลย เขาคิดว่าทั้งคืนเขาคงถูกความเสียใจรบกวนจนนอนไม่หลับ
แต่จริง ๆ ไม่ถึง 5 นาทีเขาก็หลับสนิท ความอบอุ่นใต้ร่างทำให้เขาราวกับกลับไปอยู่ข้างแม่
เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นกั๋วเฉียงตื่นสายเป็นครั้งแรก ในภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น เขาได้ยินเสียงคนคุยกันนอกบ้าน