กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไอน้ำจากหม้อแผ่คลุ้งไปทั่วห้องครัวครึ่งหนึ่ง หญิงสาวข้างเตากำลังตั้งใจทำอาหารให้ตัวเอง
ภาพอันอบอุ่นนี้ทำให้เสิ่นกั๋วเฉียงรู้สึกราวกับย้อนกลับไปตอนเด็ก เขามักจะเฝ้าอยู่ตรงประตูห้องครัวเพื่อรอให้แม่ยกอาหารออกมา
ตอนนั้นเขามีความสุขและตื่นเต้นมาก จนกระทั่งแม่จากไป หลังจากนั้นก็ไม่มีใครทำอาหารให้เขาโดยเฉพาะอีกเลย
หัวใจของเสิ่นกั๋วเฉียงทั้งปวดหนึบทั้งอัดแน่นไปด้วยความรู้สึก เขายกม้านั่งตัวเล็กมานั่งรออยู่ตรงประตู
น้ำซุปแป้งเดือดพล่านอยู่สามรอบ โจวเฟยหย่าผ่าก้อนแป้งที่ใหญ่ที่สุดออกดู เมื่อเห็นว่าข้างในไม่มีแป้งดิบจับตัวเป็นก้อนแล้ว ก็คิดว่าสุกได้ที่
เธอโรยเกลือลงในหม้อ จากนั้นเทซุปแป้งลงในกะละมังใบเล็ก ล้างหม้อเรียบร้อยแล้ว แต่กลับพบว่าตัวเองปิดไฟไม่ได้