กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ถุย!
โจวเฟยหย่าแทบพ่นเลือดออกมาคำหนึ่ง กับข้าวที่อุตส่าห์หอบมาจากบ้านทำไมถึงขายไม่ได้ราคาเสียแล้ว
เธอรีบก้าวเข้าไปรับคำ “ป้า ข้าวโพด 5 เหมา 3 ฝัก แตงกวาชั่งละ 1 เหมา 5 เฟิน”
ป้าคนนั้นเงยหน้ามองพ่อโจวที่ยืนเก้ ๆ กัง ๆ ไม่รู้จะวางมือไว้ไหน แล้วยิ้มพลางต่อรองราคากับโจวเฟยหย่า
แต่โจวเฟยหย่ากลับหักแตงกวาขึ้นมาหนึ่งลูก ส่งให้ครึ่งหนึ่ง “ป้า ลองชิมเองดูสิ นี่ผักที่เพิ่งเก็บจากแปลงมาใหม่ ๆ กินอร่อยมากเลย”
ป้ารับแตงกวามากัดกร๊อบหนึ่งคำ ดวงตาก็สว่างขึ้นมา “ถ้าลดราคาให้หน่อย ฉันจะซื้อเยอะ ๆ”
โจวเฟยหย่าคิดอยู่ครู่ “งั้นเอาแบบนี้ ป้าซื้อ 3 ชั่ง ฉันแถมแตงกวาให้หนึ่งลูก”
ยังไงก็ได้ของแถม ก็นับว่าได้เปรียบ ป้าจึงพยักหน้า