กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
โจวเฟยหย่าแทบพูดไม่ออก สถานที่แบบนี้ขี่จักรยานมาก็ยังต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ถ้าเดินมากว่านี้มีหวังมืดพอดี!
“แม่ ตอนนี้ฉันจะพาพวกแม่ไปกินข้าวก่อน จากนั้นก็ไปหาที่ตั้งแผงขายของ หาเงินกลับมาก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่หรือ”
พ่อโจวได้ยินก็พยักหน้ารัว “ใช่ ๆ เราต้องรีบหน่อย บ่ายวันพรุ่งนี้ก็ต้องกลับแล้วนะ!”
ตอนนี้เขาเริ่มเสียใจอยู่บ้างที่ปล่อยให้ลูกสาวลากมาก่อเรื่องเที่ยวนี้ แค่สองวันครึ่งจะหาเงินได้สักกี่หยวนกัน
อีกอย่าง ข้าวโพดกับแตงกวาของแค่ไม่กี่เฟิน ใครจะเอากัน
โจวเฟยหย่าหยิบกุญแจออกมาเปิดประตู พาพ่อแม่เข้าไปในลานบ้านเล็ก ให้พวกเขาเห็นห่อสินค้าใหญ่ห่อนั้นของเธอ
พ่อโจวกับแม่โจวอึ้งไปเลย พวกเขาคิดว่าลูกสาวให้มาเพื่อขายข้าวโพด