กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เสิ่นกั๋วเฉียงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเฉยเมย “เป็นอะไรไป”
สหายหญิงคนนี้เรียกเขาตรง ๆ อย่างไม่คิดหน้าคิดหลังแบบนี้ ทำให้คนเข้าใจผิดได้ง่ายเกินไปแล้ว
โจวเฟยหย่าไม่มีเวลามาคิดเรื่องเข้าใจผิดหรือไม่เข้าใจผิดหรอก ตอนนี้เธอใกล้จะเหนื่อยตายอยู่แล้ว
อีกทั้งพวกป้า ๆ น้าที่นี่ก็เอาใจยากเหลือเกิน ไม่ต่อรองราคาก็ขอเปลี่ยนลาย สุดท้ายก็บอกว่าเงินไม่พอ
ต่อล้อต่อเถียงกับพวกเธอไปมาชักจะเหนื่อยยิ่งกว่าทะเลาะกันเสียอีก โดยเฉพาะบางคนที่พยายามจะดึง ๆ ดัน ๆ กับเธอ และคนที่เกือบจะหนีไม่จ่ายเงิน
โจวเฟยหย่ารู้สึกได้จริง ๆ ว่าเธอต้องหาคนช่วยอีกคน พอตัดสินใจได้ก็เหลือบไปเห็นเสิ่นกั๋วเฉียง
คนที่พร้อมอยู่ตรงหน้า โจวเฟยหย่าย่อมไม่ปล่อยผ่าน