กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ผู้อำนวยการจูรับแก้วน้ำไปก็คว้ามือโจวเฟยหย่าไว้ทันที “น้องโจวคงลำบากมาพอสมควร ดูมือที่หยาบนี้สิ”
เขาอาจคิดว่าเป้าหมายของตัวเองใกล้จะสำเร็จแล้ว จึงยิ่งได้ใจ นิ้วมือค่อย ๆ ลูบขึ้นไปตามแขนของผู้หญิง
“ข้อมือเธอดูโล่ง ๆ สักวันฉันจะซื้อนาฬิกาให้ใส่สักเรือน”
โจวเฟยหย่ายื่นมือซ้ายออกไปโดยสีหน้าเรียบเฉย “ท่านผู้อำนวยการ ฉันมีนาฬิกา”
เมื่อเห็นนาฬิกาดิจิทัลรุ่นใหม่ล่าสุด ผู้อำนวยการจูก็ชะงักเล็กน้อย และเผลอปล่อยมือ
เขาเดิมทีอยากอวดความร่ำรวยต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ ไม่คิดว่าฝ่ายนั้นเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขา
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้อำนวยการจูรู้สึกเก้อ ๆ จึงยกน้ำที่โจวเฟยหย่ายื่นให้ดื่มไปสองสามอึก