กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ส่วนอีกด้าน โจวเฟยหย่ามองหอพักแล้วถอนหายใจไม่หยุด
นี่เป็นห้องหลังเตี้ย ๆ ชื้น ๆ ภายในมีเตียงเตาใหญ่สองเตียงก่อไว้ด้านเหนือกับใต้ บนนั้นมีสัมภาระกองระเกะระกะ
จางชุ่ยฮวามองซ้ายมองขวาแล้วพูดว่า “เดี๋ยวเที่ยงเลิกงาน ฉันจะให้พวกเธอจัดที่ให้คุณ”
หัวโจวเฟยหย่าหึ่งไปชั่วขณะ ในเมื่อแน่นขนาดนี้ยังต้องจัดที่อีกหรือ
เธอรีบถาม “พี่จาง ในโรงงานไม่มีห้องเดี่ยวเลยหรือ”
เห็นสีหน้าพี่จางเริ่มยากดู โจวเฟยหย่ารีบหยิบผ้าคลุมไหล่ผืนหนึ่งจากกระเป๋าเป้ยื่นให้
“หลัก ๆ คือบางครั้งฉันเดินละเมอ เกิดลุกขึ้นมากลางดึกแล้วไปทำให้คนอื่นตกใจ หรือทำใครบาดเจ็บก็ไม่ดี”