กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“อะไร?” พ่อหวังชะงัก “จะเอาเงินไปทำอะไร? ค่าเล่าเรียนก็จ่ายครบแล้วไม่ใช่หรือ?”
แถมยังจ่ายไปสองรอบ รอบแรกถูกลูกชายคนเล็กแอบเอาไปใช้ จนอาจารย์มาถึงบ้านถึงได้รู้
นี่จะเอาเงินอีกแล้วหรือ?
หวังจินกวงกลับได้ใจเหลือเกิน “ก็เรื่องพี่ใหญ่น่ะสิ ถ้าอยากให้ผมปิดปากเรื่องพี่เยี่ยนเยี่ยนก็ให้ผม 10 หยวน”
“ไม่สิ 20 หยวน!”
แค่ผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นยังหาได้ตั้ง 10 หยวน เขาเป็นหนุ่มเมืองดี ๆ จะด้อยตรงไหน?
พ่อหวังเกือบสะดุดล้ม นี่มันลูกแบบไหนกัน? มาทวงหนี้หรือไง?
“แก แก แก รู้ไหมว่าเรื่องนี้พูดออกไปไม่ได้? ถ้าพูดออกไปพี่แกก็จบเห่!”
หวังจินกวงหน้าด้านสุด ๆ “ก็เพราะรู้ไงถึงได้ขอเงินพ่อ! วางใจเถอะ ผมไม่พูดหรอก ผมแค่ไม่มีเงินใช้”