เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ใช้น้ำร้อนชำระร่างกายจนสะอาดเอี่ยม เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดแล้ว โจวเฟยหย่าจึงทิ้งตัวลงบนเตียงนอนหลับเป็นตาย
การนอนครั้งนี้ของเธอหลับสนิทมาก กระทั่งฟ้าข้างนอกสว่างจึงตื่น
โจวเฟยหย่าไปจัดการธุระส่วนตัว แล้วรินน้ำร้อนดื่มนิดหน่อยเพื่อกล่อมท้องที่ร้องโครกคราก
จากนั้นมองเสื้อผ้าที่ซักไว้เมื่อคืนตอนอาบน้ำ หน้าร้อนอากาศค่อนข้างร้อน จึงแห้งไปเกือบหมดแล้ว
เธอเก็บของทุกอย่างเรียบร้อย เมื่อเห็นว่าเวลาใกล้จะได้แล้ว จึงลงไปกินอาหารเช้าข้างล่าง
ถามพนักงานเสิร์ฟ “สหาย คุณรู้ไหมว่าโรงเรียนประถมศึกษาน้ำเต้าในอำเภอชางผิงไปทางไหน?”
พนักงานเสิร์ฟหญิงคนนั้นคายเปลือกเมล็ดแตงออกมา แล้วพูดอย่างดูแคลนว่า
“โอ๊ะ? คุณไปโรงเรียนประถมทำไม? คงไม่ใช่ไปเรียนหรอกนะ? อายุป่านนี้แล้ว!”
พูดพลางยังส่งเสียงเชอะในลำคอ