กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หวังอี้โกรธจนอยากด่าคน พูดเสียงห้วนว่า “ไม่เข้าหรอก ไม่เข้าหรอก ฉันแค่มาเป็นเพื่อนเธอเท่านั้น”
พูดจบ เธอก็กระชากถุงผ้ากลับไปอย่างแรง พร้อมจ้องโจวเฟยหย่าอย่างเขม็ง
“โอ๊ย น้าสาว โกรธอะไรนักหนา หรือว่าเงินในถุงน้าสาวมีเยอะ”
โจวเฟยหย่าตะโกนเสียงดังอย่างไม่พอใจ
สายตาคนรอบข้างกวาดมาทันทีทั้งหมด แล้วไปหยุดอยู่ที่ถุงผ้าลายดอกนั้น
หน้าหวังอี้ดำไปหมด ยัยตัวแสบนี่โง่จริงหรือแกล้งโง่กันแน่
นี่มันตั้งใจเชิญขโมยชัด ๆ เธอรีบยิ้มแหย ๆ พูดว่า “ในนี้จะมีเงินได้ยังไง เป็นยา ทั้งหมดเป็นยาที่ฉันกิน กลัวเธอหยิบสลับกัน”
“เป็นยานี่เอง!” โจวเฟยหย่าสะบัดมือที่ถูกบีบจนเจ็บ พึมพำแล้วเดินไปห้องน้ำ