กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ป้าร่างอวบอิ่ม ใบหน้าเปล่งปลั่ง เสื้อผ้าแม้จะมีรอยปะ แต่เนื้อผ้าดี ถุงผ้าลายดอกสีสดใสหิ้วไว้อย่างสบาย ๆ
ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ขาดอาหารการกิน ฐานะดี
ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม หาอย่างไรก็ไม่พบเงาของคนผู้นี้ โจวเฟยหย่ามั่นใจว่าเธอกับโจวยาตั้นไม่รู้จักกัน
แล้วเธอมาชวนฉันคุยทำไม? แถมยังทำเหมือนสนิทกันเหลือเกิน
ในฐานะผู้หญิงจากยุคใหม่ที่พบเห็นกลโกงสารพัดมาเยอะ เรดาร์ระวังภัยของเธอจึงทำงานขึ้นมาทันที
“คุณรู้จักชื่อฉันได้อย่างไร?” โจวเฟยหย่าถามอย่างสงสัย
ป้ายิ้มอย่างเมตตาเหลือเกิน ดึงมือเธอมา “เด็กคนนี้ แม้แต่น้าสาวของตัวเองก็จำไม่ได้แล้วหรือ?”
“โอ๊ย ฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องฝ่ายแม่ของพี่ชายเมียลุงรองบ้านเธอ แซ่หวัง ตามลำดับญาติเธอต้องเรียกฉันว่าน้าสาว!”