เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่เติ้งเอินพูดจบ หอยทากสื่อสารก็แสดงอาการเหม่อลอยเหมือนมนุษย์อย่างยิ่ง ผ่านไปครู่ใหญ่ ดวงตาของมันจึงค่อยขยับ
“เดี๋ยวก่อน คนอย่างนายอย่าตัดสินใจเองฝ่ายเดียว นาวียังไม่ได้บอกว่าจะรับตัวคนพวกนี้”
เห็นได้ชัดว่าการ์ปถูกข่าวนี้ทำให้ตกตะลึง แม้แต่จังหวะการพูดยังช้าลง แต่ละคำหลุดออกมาทีละคำ เห็นได้ชัดว่าต่อให้เป็นพลโทระดับตำนานของนาวี ก็ยังถูกการกระทำอย่างกะทันหันของเติ้งเอินทำให้สับสน
“เติ้งเอิน ถ้าข้าจำไม่ผิด นายกับนาวีน่าจะถือว่าเป็นศัตรูกันไม่ใช่หรือ?”
คำพูดของการ์ปทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเติ้งเอินกว้างขึ้น
“ผู้ที่เป็นศัตรูกับฉันมีเพียงรัฐบาลโลกเท่านั้น ส่วนการสัมผัสกับนาวี นอกจากท่านแล้วก็มีเพียงการปะมือกับสามพลเรือเอกของพวกท่าน
อีกอย่าง ท่านลืมตัวตนอีกฐานะหนึ่งของฉันไปแล้วหรือ? ฉันเป็นประธานสมาคมนักล่า และในสมาคมนักล่าก็มีนักล่าโจรสลัดที่คอยจับกุมโจรสลัด