เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ที่จริงนายเองก็เพลิดเพลินกับมันอยู่ไม่ใช่หรือ?”
หลังได้ยินคำพูดคล้ายตัดพ้อของจระเข้ทราย เติ้งเอินกลับเอ่ยปากถามย้อน
“ท่านประธาน มันเหนื่อยมากเลยไม่ใช่หรือไง ฉันไม่ได้พักผ่อนดี ๆ มาครึ่งเดือนแล้ว”
ดูเหมือนโครโคไดล์จะคิดไม่ถึงว่าเติ้งเอินจะพูดเช่นนี้ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อย ๆ กล่าวออกมา เพียงแต่น้ำเสียงไม่ได้หนักแน่นเหมือนเมื่อครู่เท่านั้น
“ฉันรู้ว่ามันเหนื่อย แต่ความรู้สึกที่ได้กุมอำนาจมหาศาลไว้ในมือแบบนี้ ฉันคิดว่านายต้องชอบมากแน่”
เติ้งเอินย่อมเข้าใจโครโคไดล์ดี หรือควรกล่าวว่า บนท้องทะเลแห่งนี้ ขอเพียงเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานอยู่บ้าง ล้วนกระหายในอำนาจทั้งสิ้น
โครโคไดล์ย่อมไม่ใช่ข้อยกเว้น
แม้สมาคมนักล่าจะไม่นับเป็นกำลังที่มีโครงสร้างเข้มงวดมากนัก แต่หลังจากเติ้งเอินวางมือไม่สนใจงาน โครโคไดล์ในฐานะผู้รับผิดชอบย่อมกุมอำนาจมหาศาลเอาไว้