กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้สิ”
ได้ยินคำพูดของทั้งสอง เติ้งเอินก็ไม่ได้ปฏิเสธ
จากนั้นเขาก็เล่าประสบการณ์ช่วงนี้ให้กุอิน่ากับโซลอนฟัง ส่วนโรบินก็ช่วยเติ้งเอินจัดห้องอยู่ข้าง ๆ
“มนุษย์ปลาดุร้ายขนาดนี้หรือ”
ได้ยินเติ้งเอินเล่าว่ากลุ่มโจรสลัดปลาปีศาจของอาร์ลองฆ่าคนไปมาก โซลอนก็เบิกตากว้าง
เติ้งเอินยิ้มส่ายหน้าเล็กน้อย “ไม่ใช่แค่มนุษย์ปลา โจรสลัดส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้”
“เติ้งเอินพูดถูก” กุอิน่าเสริมอยู่ข้าง ๆ
“ต่อไปฉันก็จะเป็นนักล่าโจรสลัด”
โซลอนจ้องเติ้งเอินด้วยดวงตา แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“นายควรแก้เรื่องหลงทางก่อน ไม่อย่างนั้นพอออกทะเล นายอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะกลับมาอย่างไร”