กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กุอิน่าและโซลอนมองเติ้งเอินที่ทำหน้าเศร้า จากนั้นมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจหันหัวหนีไม่มองเติ้งเอิน
เห็นภาพนี้รอยยิ้มของเติ้งเอินก็ยิ่งกว้างขึ้น
ฉัน เติ้งเอิน อายุสิบห้าปี กลัวการเมินเฉย
ตุบ ตุบ
สองเสียงดังขึ้น จากนั้นกุอิน่าและโซลอนก็กอดหัววิ่งเข้าไปในโดจัง
โรบินที่เห็นภาพนี้ปิดปากหัวเราะ
เติ้งเอินมองโรบินหนึ่งครั้ง โรบินก็ยกมือขึ้นปิดหน้าผากตัวเองแล้วถอยห่างจากเติ้งเอินสองก้าวอย่างเงียบ ๆ
เติ้งเอินส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วมุ่งหน้าไปในโดจัง
เกงซีหลังเห็นรอยปูดที่คุ้นเคยบนหน้าผากของกุอิน่าและโซลอนก็เข้าใจว่าเติ้งเอินกลับมา
วางหนังสือพิมพ์ในมือลง