กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 458 กลิ่นอายชีวิตมนุษย์ ปีแล้วปีเล่า (บทส่งท้าย)
เมื่อวิลล่าที่อาบไล้ด้วยแสงสีทองของอาทิตย์อัสดงปรากฏขึ้นในสายตาอีกครั้ง ใบหน้าที่เคยเปื้อนยิ้มของเร่อปาพลันชะงักไปเล็กน้อย
เธอมองดูบ้านหลังที่ถูกแสงอาทิตย์ยามเย็นฉาบไว้ด้วยขอบสีทอง ราวกับภาพในความทรงจำที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก
ซูหรานอุ้มซูเนี่ยนชิงที่กำลังจะหลับปุ๋ยขึ้นมา มืออีกข้างหนึ่งเอื้อมไปกุมมือของเร่อปาไว้
เขาใช้บัตรผ่านใบใหม่แตะลงบนตัวล็อกประตูเบาๆ
“ติ๊ด— ยินดีต้อนรับกลับบ้าน”