กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 457 นายหญิงเพียงคนเดียว
ครอบครัวสามคนเล่นกันในสวนสนุกจนถึงเที่ยง
หลังจากรับประทานอาหารกลางวันง่ายๆ ซูเนี่ยนชิงก็หมดพลังงานและหลับไปอย่างสนิทในรถเข็นเด็ก
ซูหรานเหลือบมองเวลา และมองภรรยาที่ยังคงสนุกไม่เลิกข้างๆ เขาจึงเสนอด้วยรอยยิ้มว่า “ยังเช้าอยู่เลย สถานีต่อไป เราไปเยี่ยม ‘เพื่อนเก่า’ ของเรากันไหม?”
“ไปสวนสัตว์เหรอคะ?”
ดวงตาของเร่อปาเป็นประกายเล็กน้อย เธออยากไปเดินเล่นที่นั่นจริงๆ เพราะที่นั่นมีความทรงจำของเธอกับซูหราน
แต่เมื่อมองดูลูกสาวที่หลับปุ๋ย เร่อปาก็คิดว่าถ้ามัวแต่เล่นเอง ลูกสาวคงจะเหนื่อยมาก
ซูหรานมองดวงตาของเร่อปาและยิ้มพลางพูดว่า “เจ้าตัวเล็กนี่จะตื่นในไม่ช้า ถ้าเธอรู้ว่าจะต้องกลับบ้าน เธอต้องงอแงกับเราแน่ๆ”