กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 444 คิดถึงไม่เสื่อมคลาย ทะนุถนอมดั่งยอดดวงใจ
ภายในห้องพักฟื้น ภาพของครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกที่อิงแอบแนบชิดกัน ราวกับจะทำให้เวลาเดินช้าลง
เร่อปาลืมเรื่องโทรศัพท์ไปเสียสนิท จิตใจทั้งหมดของเธอถูกเติมเต็มด้วยชีวิตน้อยๆ ที่นุ่มนิ่มในอ้อมกอด เธอใช้ปลายนิ้วสัมผัสแก้มลูกสาวเบาๆ สลับกับก้มลงสูดดมกลิ่นน้ำนมจางๆ จากตัวเด็กน้อย บนใบหน้าของเธอฉายแววแห่งความสุขที่บริสุทธิ์ที่สุดของคนเป็นแม่
ซูหรานไม่ได้รบกวนเธอ เขาเพียงเฝ้ามองอยู่อย่างเงียบๆ
จนกระทั่งโทรศัพท์สองเครื่องที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงส่งเสียงสั่นรัวขึ้นมาพร้อมกันราวกับนัดหมายกันไว้ จึงทำลายความเงียบสงบนั้นลง