เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 378 พวกเขาคือเจียงหนานที่งดงามดั่งบทกวี
ท่ามกลางแสงแดด ในตรอกหินสีเขียวเก่าแก่ การไล่กวดหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานจบลงด้วยการที่ซูหรานยอมจำนนแต่โดยดี พร้อมกับรับปากว่าจะซื้อไอศกรีมเป็นการ "ไถ่โทษ" ปิดฉากช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นไปอย่างสมบูรณ์
ในเวลาเดียวกัน ทีมสำรวจอีกสองกลุ่มที่เหลือก็กำลังเสาะหา "รสชาติแห่งเจียงหนาน" ในแบบของตนเองอยู่ตามมุมต่างๆ ของเมืองอูเจิ้น
กล้องแพนไปที่ส่วนลึกของถนนสายเก่า
หวงเหล่ยและเหอจ่ง คู่หูนักชิมตัวยงมีเป้าหมายที่ชัดเจนมาก
พวกเขาเมินเฉยต่อแผงขายขนมและร้านดังในโซเชียลที่นักท่องเที่ยวต่างพากันรุมล้อม แต่กลับมุดเข้าไปในตรอกเล็กๆ ที่ไม่มีระบุอยู่บนแผนที่
สุดปลายตรอกนั้นเป็นร้านเล็กๆ ที่ดูธรรมดาจนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น มีป้ายไม้เก่าๆ แขวนไว้ว่า "โรงเหล้าเก่าตระกูลหวัง"
ยังไม่ทันก้าวเท้าเข้าประตู กลิ่นเหล้าที่หอมละมุนและเข้มข้นก็โชยมาเตะจมูก
"ต้องที่นี่แหละ!"
ดวงตาของเหอจ่งเป็นประกายขึ้นมาทันที