กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 นักเรียนแมวส้ม: รายงานครับ ผมเริ่มคิดถึงคุณแล้ว~
แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องลงบนผืนน้ำทะเล ราวกับภูตไฟที่กำลังเต้นระบำ
สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าสีชมพูคันเล็กเคลื่อนไปตามถนนเลียบชายฝั่งที่คดเคี้ยว ลมทะเลพัดเอื่อยๆ ปลิวไสวเส้นผม นำพาความรู้สึกสบายอย่างที่สุด
“คืนนี้เราไปกินหม้อไฟกันไหม? ชวนทุกคนไปด้วยกันเลย!”
ทันใดนั้น เสียงของเร่อปาที่ปะปนมากับลมทะเลก็ลอยเข้าหูซูหราน
ซูหรานเหลือบมองเธอผ่านกระจกมองหลังแล้วหัวเราะ “ได้สิ ตอนนี้เธอก็ลองถามพวกเขาในกลุ่มดู”
“โอเคเลย งั้นฉันจะถามพวกเขาดูนะ~”
มือข้างหนึ่งที่โอบรอบเอวซูหรานคลายออก เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าแล้วเปิดกลุ่มแชตที่มีสมาชิกหกคน
พิมพ์ข้อความลงบนหน้าจออย่างรวดเร็วแล้วกดส่ง