เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 แมวส้มจอมอ้อนผู้ชอบออดอ้อน
กลีบดอกไม้ร่วงหล่นลงมาอย่างช้าๆ ปกคลุมไปทั่วเส้นทางกุหลาบและพรม ทว่ากลับไม่อาจกลบความหวานล้ำที่เข้มข้นจนแทบจะละลายหายไปได้
เมื่อกล้องค่อยๆ ถอยห่างออกไปเป็นครั้งสุดท้าย ภาพก็ตัดเข้าสู่ความมืดมิด แสงสีและเสียงอึกทึกทั้งหมดหยุดลงในวินาทีนั้น
แม้หน้าจอไลฟ์สดจะมืดสนิท แต่หัวใจของผู้ชมหลายล้านคนกลับร้อนรุ่มและเต้นระรัว
ในห้องนั่งเล่นเล็กๆ แห่งนี้ โลกทั้งใบเหลือเพียงซูหรานและเร่อปาที่กำลังโอบกอดกัน
ไม่มีกล้อง ไม่มีทีมงานรายการ ไม่มีเหล่ากุนซือ มีเพียงหัวใจสองดวงที่กำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน
พวกเขาไม่ได้ผละออกจากกันในทันที
เร่อปาซุกหน้าลงกับอกของซูหราน สูดดมกลิ่นกายของเขาเหมือนกับลูกแมวน้อย
ซูหรานรู้สึกขำเล็กน้อย “เธอเป็นสุนัขหรือไง?”
“อื้อ~~~ หอมจัง ชอบที่สุดเลย~”