บทที่ 7 ใช้สงครามเศรษฐกิจทุบตลาดชีจิ๋ว

บทที่ 7 ใช้สงครามเศรษฐกิจทุบตลาดชีจิ๋ว

"เจ้าบ้าไปแล้ว"

หมีเจินตกตะลึงไปนานถึงครึ่งก้านธูปเต็ม ๆ กว่าจะดึงสติกลับมาจากคำประกาศอันบ้าคลั่งของฉู่เฟิงที่ว่า "สิ่งที่ข้าต้องการคือชีจิ๋วทั้งหมด" ได้

สายตาที่นางมองฉู่เฟิง ราวกับกำลังมองดูผู้ป่วยโรคคุ้มคลั่งอาการหนักก็ไม่ปาน

"หัวหน้าฉู่ ข้ารู้ว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในการทำศึกอยู่บ้าง ถึงขั้นสามารถจับเป็นกวนอูและเตียวหุยมาได้ แต่นี่คือชีจิ๋วนะ!"

หมีเจินเรียกคืนความสุขุมเยือกเย็นในฐานะบุตรสาวพ่อค้าที่ร่ำรวยที่สุดกลับมา ถ้อยคำของนางเฉียบคมยิ่งนัก

"โตเกี๋ยมมียอดทหารตันหยงใต้บังคับบัญชานับพันนาย หากโจโฉยกทัพมาล้างแค้น เขาก็จะต้องยกกำลังพลมาทั้งหมดที่มี อย่างน้อยก็ต้องเป็นกองทัพที่ดุร้ายดั่งเสือสิงห์ถึงห้าหมื่นนาย!"

นับรวมคนทั้งหมดบนเขาอว่อหนิวแห่งนี้แล้ว เจ้ามีโจรป่าอยู่เพียงสองร้อยหกสิบคน ขนาดเอาไปอุดซอกฟันให้พวกนั้นยังไม่พอเลยด้วยซ้ำ