บทที่ 168 การระดมยิงไขว้ประสาน

บทที่ 168 การระดมยิงไขว้ประสาน

ร่องน้ำเมืองก๋งเหลงมีสายลมแม่น้ำพัดโชยมาให้ความรู้สึกเย็นสดชื่น

เรือรบกว่าหนึ่งพันลำของกองทัพพันธมิตรซุน-เล่า กำลังแล่นเรียงแถวยาวเหยียดราวกับขบวนมด ค่อย ๆ เบียดเสียดกันเข้าสู่ร่องน้ำที่เพิ่งจะถูกเปิดทางไว้ด้วยเรือมรณะ

ทั้งสองฟากฝั่งของร่องน้ำล้วนเต็มไปด้วยเขตทุ่นระเบิดน้ำที่ลอยปริ่มน้ำอยู่ ไม่มีผู้ใดกล้าแล่นล้ำเส้นเขตต้องห้ามออกไปแม้แต่ครึ่งก้าว จำต้องกัดฟันบังคับเรือแล่นตามหลังกันไปข้างหน้าทีละลำอย่างเลี่ยงไม่ได้

ณ ตำแหน่งทัพหลัง

เรือรบกว่าสามร้อยลำที่ชูธงรบผืนใหญ่ปักตัวอักษรคำว่า 'เกง' กำลังแล่นตามหลังฝูงเรือใหญ่ของเจียงตงไปอย่างเชื่องช้าอืดอาด

เตียวหุยนั่งถอดเสื้อเปลือยอกอยู่ตรงหัวเรือ ในมือคว้าไก่ย่างตัวหนึ่งขึ้นมาฉีกเคี้ยวกินเสียจนปากมันแผล็บ

"ท่านขุนพลสาม พวกเราแล่นทิ้งห่างจากทัพหน้ามากเกินไปหรือเปล่าขอรับ? หากท่านแม่ทัพใหญ่เกิดตำหนิคาดโทษพวกเราขึ้นมา..." รองแม่ทัพที่ยืนอยู่ข้างกายกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยเตือนขึ้นเบา ๆ

เตียวหุยกลอกตาไปมา แล้วโยนกระดูกไก่ทิ้งลงไปในแม่น้ำ