บทที่ 167 ยอดนักวางแผนปะทะกับระเบิดสังหารบุคคล

บทที่ 167 ยอดนักวางแผนปะทะกับระเบิดสังหารบุคคล

ม่านหมอกเหนือลำน้ำจางหายไปจนหมดสิ้น แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาอย่างร้อนแรง

บนเรือธงของกองทัพเรือเจียงตง แม่ทัพใหญ่จิวยี่สั่งให้ทหารองครักษ์ประจำตัวยกโต๊ะน้ำชามาตั้ง แล้วนั่งลงประจันหน้ากับจูกัดเหลียง

ฝูงเรือรบที่อยู่ด้านหน้าจอดนิ่งสนิทเรียบร้อยแล้ว ภายใต้การนำของขุนพลอาวุโส ฮันต๋ง ทหารเจี่ยฝานหนึ่งพันนายและทหารพรายน้ำอีกแปดร้อยนายต่างพากันคาบดาบสั้นไว้ในปาก ค่อย ๆ ไถลตัวลงสู่น้ำอย่างเงียบเชียบ แล้วแหวกว่ายลัดเลาะมุ่งหน้าไปยังดงพงอ้อที่อยู่ริมตลิ่งทั้งสองฟากฝั่ง

ทหารเจี่ยฝานถือเป็นหน่วยทหารราบเบาชั้นหัวกะทิที่สุดภายใต้สังกัดของซุนกวน มีความเชี่ยวชาญในการรบตามพื้นที่ภูเขาและหาดโคลนตมเป็นพิเศษ

ส่วนทหารพรายน้ำก็ยิ่งเป็นพวกเดนตายสุดโหดที่สามารถกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำได้นานถึงครึ่งก้านธูปเลยทีเดียว

"ความคิดอ่านของกงจิ่นช่างละเอียดรอบคอบยิ่งนัก เหลียงขอคารวะจากใจจริง"

จูกัดเหลียงยกชามน้ำชาขึ้นมา เป่าใบชาที่ลอยอยู่ด้านบนเบา ๆ พลางเอ่ยว่า "ฉู่เฟิงจงใจเปิดร่องน้ำสายนั้นทิ้งไว้ให้เห็นอย่างโจ่งแจ้งเกินไปขอรับ"