บทที่ 160 เสียทั้งคนเสียทั้งทัพ เฟิ่งเซี่ยวกระอักเลือด

บทที่ 160 เสียทั้งคนเสียทั้งทัพ เฟิ่งเซี่ยวกระอักเลือด

ณ เมืองเย่เฉิง ห้องหนังสือภายในจวนมหาเสนาบดี

โจโฉเพิ่งจะเดินกลับมาจากลานเรือนข้างและทิ้งตัวลงนั่งหลังโต๊ะทำงานด้วยสีหน้ามืดครึ้ม

ทันทีที่หลับตาลง ในหัวของเขาก็เต็มไปด้วยภาพอันแสนจะเหลวไหลไร้สาระของฮ่องเต้หลิวเสียที่นำตราประทับหลวงมาผ่าทำฟืนย่างซี่โครงแกะ ทำเอาเขาต้องขบกรามแน่นจนฟันหลังส่งเสียงดังกรอด

"นายท่าน มีรายงานด่วนจากสำนักเซี่ยวซื่อขอรับ"

ที่ด้านนอกประตู ผู้บัญชาการสำนักเซี่ยวซื่อใช้สองมือประคองม้วนไม้ไผ่ก้าวเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่ง

โจโฉลืมตาขึ้นพลางยกมือขึ้นนวดคลึงขมับที่กำลังปวดตุบ ๆ "อ่านมา แคว้นชีจิ๋วถูกพวกผู้อพยพกินล้างกินผลาญจนล่มจมไปแล้ว หรือว่าพวกผู้อพยพก่อการจลาจลขึ้นในเมืองเผิงเฉิงกันล่ะ?"

ผู้บัญชาการกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มือทั้งสองข้างที่ถือม้วนไม้ไผ่อยู่สั่นเทาเล็กน้อย

"เรียนนายท่าน... ไม่ได้เกิดเรื่องทั้งสองอย่างเลยขอรับ"