บทที่ 158 ชิ้นเนื้อติดมันที่ส่งมาให้ถึงปาก

บทที่ 158 ชิ้นเนื้อติดมันที่ส่งมาให้ถึงปาก

ณ เมืองเย่เฉิง จวนมหาเสนาบดี

บรรยากาศอบอ้าวอึดอัดเสียจนแทบจะหายใจไม่ออก

โจโฉนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน บนโต๊ะทำงานมีปึกรายงานด่วนกองสุมกันอยู่จนหนาเตอะ

ทุกฉบับล้วนถูกประทับไว้ด้วยตราประทับสีแดงซึ่งหมายถึงเหตุการณ์ฉุกเฉินขั้นสูงสุด

"ที่เมืองตงจวิ้น แคว้นกุนจิ๋ว ผู้หิวโหยสองหมื่นคนบุกพังที่ว่าการอำเภอ และปล้นชิงคลังเสบียงฉางผิงไปแล้ว"

"ที่เมืองอิ๋งชวน แคว้นอี้จิ๋ว ผู้อพยพสามหมื่นคนรวมตัวกันยึดภูเขาตั้งเป็นค่ายโจร ชูธงเรียกร้องขอเสบียงอาหาร"

เมื่ออ่านจบ โจโฉก็เขวี้ยงม้วนไม้ไผ่ทิ้งลงบนพื้นทันที

ม้วนไม้ไผ่กระจัดกระจายออกพร้อมกับเสียงกระทบพื้นดังกังวาน

"กวาดต้อนอพยพผู้คนเข้ามาสองแสนคน ซ้ำยังต้องมาเจอกับภัยแล้งอย่างรุนแรงจนพืชผลเสียหายย่อยยับเก็บเกี่ยวไม่ได้เลยแม้แต่น้อย"