บทที่ 156 ชีวิตผู้คนดั่งหญ้าแพรก

บทที่ 156 ชีวิตผู้คนดั่งหญ้าแพรก

ครึ่งเดือนต่อมา

ที่ด้านนอกเมืองเสียวพ่าย ฝูงอีกาดำบินวนเวียนจนมืดฟ้ามัวดิน

ศีรษะมนุษย์สามพันหัวที่คลุกเคล้าด้วยปูนขาว ถูกนำมากองสุมรวมกันขึ้นเป็นเนินศพประจานทรงสามเหลี่ยม

บนยอดสุดของเนินศพนั้น คือศีรษะของขุนพลรักษาการณ์แห่งกองทัพโจโฉ

เลือดสด ๆ ไหลซึมลึกลงไปในผืนดินสีเหลือง กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งลอยตลบอบอวลไปตามสายลมตะวันตกเฉียงเหนือ มุ่งหน้าตรงไปยังแคว้นกุนจิ๋ว

กองทัพชีจิ๋วไม่ได้ส่งกำลังพลเข้ายึดครองเมืองเสียวพ่ายแต่อย่างใด หลังจากที่ระดมยิงปืนใหญ่ถล่มและตัดหัวศัตรูเสร็จสิ้น พวกเขาก็ถอนทัพกลับคืนสู่เมืองเผิงเฉิงในชั่วข้ามคืนทันที

ทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังและเนินศพประจานแห่งนี้ เพื่อป่าวประกาศต่อคนทั้งแผ่นดินอย่างโจ่งแจ้งว่า "ผู้ใดที่บังอาจมาปล้นชิงของของชีจิ๋ว มันผู้นั้นจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต"

ณ เมืองเย่เฉิง จวนมหาเสนาบดี

โจโฉขยุ้มรายงานสถานการณ์ศึกในมือจนเป็นก้อนกลม แล้วเขวี้ยงอัดใส่ใบหน้าของโจชุนอย่างแรง