บทที่ 142 ราคาของกฎเกณฑ์คือศีรษะหนึ่งหัว

บทที่ 142 ราคาของกฎเกณฑ์คือศีรษะหนึ่งหัว

ณ ตลาดสดเมืองเผิงเฉิง ฝูงชนหลั่งไหลมาเบียดเสียดกันอย่างเนืองแน่น

แสงอาทิตย์ยามเที่ยงวันสาดส่องลงมาจนแสบตา อานุภาพของ "บันทึกสถานการณ์ศึกแห่งชีจิ๋ว" จำนวนหลายพันฉบับ ได้สำแดงเดชออกมาอย่างเต็มที่ในเวลานี้เอง

ทั่วทั้งเมืองเผิงเฉิง ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้าหาบเร่ ทหารเดินเท้า หรือลูกหลานตระกูลขุนนาง ทุกคนต่างก็พากันมาเบียดเสียดรุมล้อมอยู่รอบลานประหารจนแน่นขนัด

บนแท่นประหาร ขุนพลปันเจี้ยงถูกมัดมือมัดเท้าและถูกกดให้คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าขอนไม้รองคอ

ผมเผ้าของเขาหลุดลุ่ยยุ่งเหยิง บนใบหน้ามีรอยขีดข่วนเปื้อนเลือดอยู่หลายรอย

ทว่าเขากลับเชิดหน้าขึ้นสูง ในดวงตาไม่ปรากฏความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังแฝงไว้ด้วยแววเย้ยหยันอยู่จาง ๆ

"ฉู่เฟิง! ถ้าเจ้าแน่จริง ก็สับหัวข้าลงมาเดี๋ยวนี้เลย!"

ขุนพลปันเจี้ยงถ่มน้ำลายปนเลือดไปทางปะรำพิธีชมการประหาร พลางแค่นยิ้มหยัน "ข้าคือหนึ่งในสิบสองพยัคฆ์แห่งเจียงตง! นายท่านของข้าคืออู๋โหว ผู้ปกครองดูแลดินแดนหกหัวเมืองแปดสิบเอ็ดอำเภอ!"