บทที่ 138 ค้าส่งตำแหน่งพระเจ้าอาและการตลาดแบบจำกัดจำนวน

บทที่ 138 ค้าส่งตำแหน่งพระเจ้าอาและการตลาดแบบจำกัดจำนวน

ที่ด้านนอกประตูจวนเจ้าเมือง ถนนปูหินสีเขียวซึ่งตามปกติแล้วแม้แต่พ่อค้าหาบเร่ก็ยังไม่กล้ามายืนเตร็ดเตร่ ในวันนี้กลับอัดแน่นไปด้วยผู้คนเสียจนแม้แต่หยดน้ำก็ยังไม่อาจเล็ดลอดผ่านไปได้

เหล่าพ่อค้าผู้มั่งคั่งกว่าร้อยคนที่สวมใส่เสื้อผ้าแพรพรรณหรูหรา ในอ้อมแขนอุ้มหีบไม้อันหนักอึ้ง พากันยืดคอยาวและพยายามเบียดเสียดแทรกตัวเข้าไปภายในจวน

"อย่าเบียดสิวะ! ข้าขอประมูลที่หกแสนอีแปะ! สำหรับผังตระกูลสายของจงซานจิ้งอ๋องนี้ ข้าขอซื้อตำแหน่งทายาทสายตรง!"

"ข้าให้แปดแสนอีแปะ! แค่ช่วยยัดชื่อข้าให้เป็นทายาทสายไหนก็ได้ของหลู่กงอ๋องหรือเจียวตงอ๋องก็พอ! ขอแค่ให้มีชื่อของข้าขึ้นไปอยู่บนทำเนียบราชสกุลหยกของราชสำนักได้ก็พอแล้ว!"

ทันทีที่ฉู่เฟิงกระโดดลงมาจากรถม้า หูทั้งสองข้างของเขาก็แทบจะอื้ออึงไปกับเสียงเอะอะโวยวายของภาพความบ้าคลั่งตรงหน้านี้

เขาแหวกฝ่าฝูงชนเข้าไป แล้วก้าวยาว ๆ เดินเข้าสู่ลานด้านหน้าของจวนเจ้าเมือง

ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในลานจวนนั้น ดูเหลวไหลไร้สาระยิ่งกว่าตลาดสดเสียอีก

ฮ่องเต้หลิวเสียประทับนั่งอยู่บนขั้นบันไดหน้าโถงหลัก โดยถลกแขนเสื้อฉลองพระองค์มังกรขึ้นทั้งสองข้าง เบื้องหน้าพระองค์มีโต๊ะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ซึ่งด้านบนมีม้วนไม้ไผ่บันทึกผังตระกูลที่ยังว่างเปล่าวางกองสุมกันอยู่จนสูงพะเนิน