กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 126 แบบแปลนแจกฟรี
รัตติกาลโรยตัวลงมา ณ โถงหลักของหอนกกระจอกทองสัมฤทธิ์ในเมืองเย่เฉิง
กระถางไฟถ่านหลายสิบใบลุกโชนเป็นสีแดงฉาน แผ่ไอร้อนอบอวลไปทั่วทั้งโถงหลักจนให้ความรู้สึกราวกับอยู่ในช่วงต้นฤดูร้อน
นางรำจากดินแดนตะวันตกสิบหกนางบิดส่ายเอวอันอรชรอ้อนแอ้น ค่อย ๆ ถอยฉากออกไปท่ามกลางเสียงดนตรีเครื่องสายและเครื่องเป่าอันไพเราะ
บนโต๊ะเต็มไปด้วยเนื้อย่างและสุราเลิศรส
ทว่าบรรดาเจ้าเมืองทั้งหลายที่นั่งอยู่ในงาน กลับไม่มีผู้ใดมีกะจิตกะใจจะหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารเลยสักคน
ภาพเหตุการณ์บนลานสวนสนามเมื่อตอนกลางวัน ยังคงกดทับอยู่บนหน้าอกของทุกคนราวกับก้อนหินอันหนักอึ้ง
โจโฉนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน สีหน้าของเขากลับคืนสู่ความสงบราบเรียบดังเดิมแล้ว
เขายกจอกสุราขึ้นมา กวาดสายตามองไปทั่วโถงหลัก ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ฉู่เฟิงซึ่งกำลังนั่งแทะขาแกะย่างอยู่ทางฝั่งขวา
"ท่านเจ้าเมืองฉู่" โจโฉเอ่ยขึ้น น้ำเสียงสะท้อนก้องไปทั่วภายในโถงหลัก