กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 122 คลำทางข้ามแม่น้ำตามรอยชีจิ๋ว
กุยแกจ้องมองดูขวดแอลกอฮอล์ตรงหน้า ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างกะทันหัน
เสียงหัวเราะนั้นไปกระตุ้นหลอดลมของเขาเข้า จนต้องไอทึบ ๆ ออกมาอีกสองครั้ง
"ข้าน้อยขอรับความปรารถนาดีของท่านเจ้าเมืองไว้ด้วยใจจริงขอรับ" กุยแกดันขวดแอลกอฮอล์ใบนั้นกลับไปไว้ที่ขอบโต๊ะตามเดิม "ทว่าท่านมหาเสนาบดีได้มอบพระคุณในการมองเห็นคุณค่าและให้เกียรติยกย่องข้าน้อยไว้ ในอดีตข้าน้อยเป็นเพียงสามัญชนคนธรรมดา แต่ท่านมหาเสนาบดีกลับรีบร้อนวิ่งออกมาต้อนรับข้าน้อยเสียจนสวมรองเท้ากลับด้าน บุญคุณความเมตตานี้หนักอึ้งยิ่งกว่าชีวิต"
"ข้า กุยเฟิ่งเซี่ยว ยอมมีชีวิตสั้นลงยี่สิบปี ดีกว่าจะต้องกระทำการทรยศหักหลังเจ้านายเพื่อแลกกับลาภยศสรรเสริญ ต่อให้หม้อไฟของชีจิ๋วจะรสชาติเลิศล้ำเพียงใด แต่สุดท้ายมันก็ไม่ใช่ชามข้าวของข้าอยู่ดีขอรับ"
เป็นการปฏิเสธที่ทั้งเด็ดขาดและชัดเจนยิ่งนัก
ฉู่เฟิงไม่ได้โกรธเคืองแต่อย่างใด