บทที่ 82 ช็อปปิ้งศูนย์หยวนบนทุ่งหญ้างั้นรึ? ถามท่อพ่นไฟดูหรือยัง?

บทที่ 82 ช็อปปิ้งศูนย์หยวนบนทุ่งหญ้างั้นรึ? ถามท่อพ่นไฟดูหรือยัง?

สายลมเหนือหอบเอาเกล็ดหิมะม้วนตลบ ซัดกระแทกใส่ใบหน้าจนแสบแปลบดั่งถูกคมมีดกรีด

นอกฉนวนเหลียวซี ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตขาวโพลนไปสุดลูกหูลูกตา

ขบวนคาราวานสายยาวค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ บดขยี้ลงบนชั้นหิมะอันหนาเตอะ

คนนำทางที่เจ้าเมืองกองซุนโต๋ส่งมาให้ ถูกความหนาวเหน็บเล่นงานเสียจนน้ำมูกแข็งตัวเป็นน้ำแข็ง ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุดขณะหดตัวคุดคู้อยู่บนหลังม้า

ทว่าลิโป้กลับแหวกคอเสื้อของชุดเกราะโซ่ถักหน้าอสูรออกจนอ้ากว้าง ในมือถือถุงหนังใส่น้ำสุราใบหนึ่ง

หลังจากยกสุราดาบเพลิงความบริสุทธิ์สูงขึ้นกระดกดื่มอึกใหญ่ ไอร้อนก็พวยพุ่งออกมาจากทั่วทั้งร่าง ทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มราวกับเตาหลอมใบหนึ่ง

"จื่อหลง สถานที่บ้าบอพรรค์นี้มองไม่เห็นแม้แต่ขนวิหคสักเส้น เจ้าจิ้งจอกเฒ่ากองซุนโต๋นั่นคงไม่ได้กำลังคิดจะหลอกต้มพวกเราอยู่หรอกนะ?" ลิโป้ยกมือขึ้นเช็ดปาก

จูล่งควบม้าขาว สวมชุดคลุมสีขาวทับเกราะเงินเอาไว้ แทบจะกลมกลืนไปกับทิวทัศน์หิมะโดยสมบูรณ์

"คนนำทางบอกว่า ห่างออกไปข้างหน้าอีกสิบลี้ ก็จะเข้าสู่เขตอิทธิพลของอ๋องเชี่ยว ซูผู่เหยียน แห่งชนเผ่าอูหวนแล้ว"