บทที่ 80 ต้นกุยช่ายบนทุ่งหญ้า ทั้งอวบทั้งแข็งแรง

บทที่ 80 ต้นกุยช่ายบนทุ่งหญ้า ทั้งอวบทั้งแข็งแรง

ณ เมืองเผิงเฉิง โถงหลักของจวนเจ้าเมือง

ลูกคิดถูกดีดกระทบกันส่งเสียงดังแกร๊ก ๆ ถี่รัว ฟังดูราวกับเสียงคั่วถั่วในกระทะ

เจินมี่ยืนอยู่ด้านหลังโต๊ะทำงาน คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นปม

สมุดบัญชีถูกวางซ้อนทับกันจนสูงเกือบครึ่งฉื่อ

ฉู่เฟิงผลักประตูเดินเข้ามาพร้อมกับไอหนาวที่ติดตัวมาด้วย ก่อนจะโยนเสื้อคลุมลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจนัก

"ดินประสิวและกำมะถันทั้งสามลำเรือที่พวกเราบุกไปชิงกลับคืนมาได้ ถูกขนเข้าไปเก็บไว้ในคลังสินค้าเรียบร้อยแล้ว"

ฉู่เฟิงรินน้ำชาร้อนให้ตัวเองถ้วยหนึ่ง "ปริมาณเท่านี้ก็น่าจะเพียงพอให้หวงเยว่อิงนำไปใช้สร้างของได้อีกระยะหนึ่งแล้วล่ะ"

เจินมี่หยุดมือจากงานที่กำลังทำอยู่แล้วถอนหายใจออกมา

"นายท่าน การทำเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับการดื่มยาพิษเพื่อดับกระหายเลยเจ้าค่ะ"