บทที่ 77 สิ่งนี้เขาเรียกว่า "ค่าบริการ" เข้าใจไหม?

บทที่ 77 สิ่งนี้เขาเรียกว่า "ค่าบริการ" เข้าใจไหม?

ณ ท่าเทียบเรือเมืองเผิงเฉิง

เรือสำเภาท้องแบนห้าสิบลำที่ตัวเรือจมลึกลงไปในน้ำอย่างหนักทยอยเข้าจอดเทียบท่าตาม ๆ กัน ทันทีที่ทอดสะพานพาดเรือเสร็จ ทหารกองทัพชีจิ๋วหลายพันนายก็เริ่มลงมือขนถ่ายสินค้าลงจากเรือทันที

แร่ทองแดงและแร่เหล็กเข่งแล้วเข่งเล่าถูกลำเลียงขึ้นรถเข็นส่งตรงไปยังโรงสรรพาวุธ

หวงเยว่อิงยืนอยู่บนท่าเทียบเรือ คอยสั่งการให้เหล่าช่างฝีมือตรวจนับจำนวนวัตถุดิบ

วันนี้นางอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ผิดวิสัยปกติถึงขั้นยอมเปลี่ยนมาสวมเสื้อแขนแคบที่สะอาดสะอ้านเรียบร้อย โดยไม่มีคราบเขม่าควันไฟเปื้อนอยู่บนใบหน้าเลยแม้แต่น้อย

เมื่อได้แร่โลหะชุดนี้มาจากเมืองหลูเจียง ทั้งปืนใหญ่พยัคฆ์หมอบและดาบโม่เตาของชีจิ๋วก็จะมีวัตถุดิบมากพอให้ผลิตติดตั้งได้ครบตามจำนวน และนางก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องขาดแคลนวัสดุอุปกรณ์ไปอีกหลายเดือนเลยทีเดียว

ณ จวนเจ้าเมือง โถงหลัก

ฉู่เฟิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ในมือกำลังปอกเปลือกส้มเขียวหวานลูกหนึ่ง

ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องล่างของโถงคือบัณฑิตวัยสามสิบต้น ๆ ผู้มีใบหน้ายาวและมีกิริยาท่าทางอ่อนโยนสุภาพ เขาคือทูตจากเจียงตง เสนาบดีจูกัดกิ๋น