บทที่ 76 ทีมงานมืออาชีพ เติมสต็อกสินค้าถึงที่

บทที่ 76 ทีมงานมืออาชีพ เติมสต็อกสินค้าถึงที่

บนกำแพงเมืองหลูเจียง

หนังเสือผืนหนึ่งถูกปูคลุมไว้บนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ของผู้นำ หลี่ซู่กำลังนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ในมือถือพวงองุ่นพวงหนึ่ง

ที่ด้านนอกกำแพงเมือง ห่างออกไปในระยะยิงธนูหนึ่งช่วง กองทัพชีจิ๋วกำลังตั้งแถวเรียงรายอยู่ ทหารม้าหมาป่าปิงโจวสามพันนายคุมเชิงอยู่ทางด้านหลัง และที่อยู่ตรงกลางคือทหารราบห้าร้อยนาย

ไม่มีบันไดพาดกำแพงเมือง ไม่มีรถกระทุ้งประตู และไม่ได้นำแม้กระทั่งท่อนซุงกระทุ้งประตูแบบง่าย ๆ ติดมาด้วยเลยสักท่อน

"ท่านเจ้าเมือง ฉู่เฟิงเสียสติไปแล้วหรือขอรับ?" รองแม่ทัพชะโงกหน้าผ่านใบเสมากำแพงเมืองมองลงไปด้านล่างด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงุนงงสงสัย "นำทหารราบมาแค่นี้ แถมยังไม่สร้างเครื่องมือตีเมืองมาเลยสักชิ้น แต่กลับกล้ายกทัพมาบุกตีเมืองหลูเจียงเนี่ยนะ?"

หลี่ซู่ถุยเมล็ดองุ่นทิ้ง แล้วแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา

"มันจะไปรู้เรื่องการบุกตีเมืองอะไรกัน? มันคิดว่าแค่มีทหารม้าไม่กี่พันนาย ก็จะสามารถขู่ให้กำแพงเมืองพังทลายลงมาเองได้หรืออย่างไร?"

"ขุนพลซุนเซ็กก็ตายไปแล้ว ส่วนซุนกวนก็เป็นแค่เด็กเมื่อวานซืนปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ยามนี้ภายในเจียงตงกำลังปั่นป่วนวุ่นวาย ไม่มีผู้ใดทำอะไรข้าได้หรอก"

หลี่ซู่ลุกขึ้นยืน ก้าวเดินไปที่ริมขอบกำแพงเมือง แล้วตะโกนลงไปเบื้องล่างว่า "ท่านเจ้าเมืองฉู่! ท่านอุตส่าห์ถ่อวิ่งมาจากชีจิ๋วตั้งไกลโขแต่กลับไม่พกบันไดมาด้วยแม้แต่อันเดียว หรือว่าท่านคิดจะงอกปีกแล้วบินเข้ามาข้างในกันเล่า?"