บทที่ 62 สวมเกราะไว้ทุกข์ บุกฝ่าประตูน้ำ

บทที่ 62 สวมเกราะไว้ทุกข์ บุกฝ่าประตูน้ำ

สายลมเหนือแม่น้ำพัดกรรโชกแรง ส่งผลให้ธงขาวไว้ทุกข์อันสูงตระหง่านโบกสะบัดส่งเสียงดังพรึ่บพรั่บ

เรือรบหอคอยของชีจิ๋วจำนวนห้าสิบลำจัดขบวนเป็นรูปหัวลูกศร แล่นทวนกระแสน้ำขึ้นไป

ตัวเรือขนาดมหึมาแหวกผ่าสายน้ำสีเหลืองขุ่น ทอดเงาทะมึนขนาดใหญ่ทาบทับลงบนผิวน้ำ

ซุนซ่างเซียงยืนอยู่ที่หัวเรือธง

บนศีรษะของนางคาดผ้าป่านเนื้อหยาบไว้ทุกข์ และสวมชุดไว้ทุกข์ผ้ากระสอบเนื้อหยาบเต็มยศ

ทว่าเมื่อสายลมหนาวพัดชายเสื้อไว้ทุกข์อันกว้างใหญ่ให้เลิกขึ้น ก็เผยให้เห็นชุดเกราะโซ่ถักเหล็กกล้าเนื้อดีที่นางสวมรัดกุมอยู่ด้านใน รวมถึงดาบสั้นสองเล่มที่แขวนอยู่ข้างเอว

บนดาดฟ้าเรือด้านหลังของนาง จูล่งยืนวางมือทาบอยู่บนด้ามดาบ

ทหารเรือชีจิ๋วสองพันนายยืนตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบเคร่งครัด เกาทัณฑ์ตั้งพื้นขนาดหนักห้าสิบเครื่องถูกขึ้นสายจนตึงเปรี๊ยะ ลูกเกาทัณฑ์เหล็กกล้าขนาดหนักอันเย็นเยียบชี้ตรงไปข้างหน้า

เบื้องหน้านั้น ประตูน้ำปิดสนิทแน่นหนา