บทที่ 53 ตัดฟืนของมัน ตัดเสบียงของมัน

บทที่ 53 ตัดฟืนของมัน ตัดเสบียงของมัน

ห่างออกไปนอกเมืองเผิงเฉิงสามสิบลี้ บนยอดเขาอวิ๋นหลง

กระโจมหนังวัวขนาดใหญ่ถูกกางขึ้นในจุดที่หลบลม ด้านหน้ากระโจมมีเตาเหล็กตั้งอยู่ ฟืนไม้สนในช่องใส่ไฟกำลังลุกไหม้ส่งเสียงดังเปรี๊ยะ ๆ ขณะที่เปลวไฟแลบเลียก้นหม้อทองเหลืองที่ตั้งอยู่ด้านบน

ฉู่เฟิงเอนหลังพิงเก้าอี้โยกที่ปูทับด้วยหนังหมี ในมือถือชามกระเบื้องเคลือบสีขาว พลางค่อย ๆ จิบซุปเนื้อแกะร้อนฉ่าอย่างสบายอารมณ์

นับตั้งแต่ที่เขารีบเดินทางกลับมาจากเลียวตั๋งเพื่อมายังชีจิ๋ว เวลาก็ได้ล่วงเลยผ่านมาเจ็ดวันเต็มแล้ว

ตลอดเจ็ดวันมานี้ บริเวณเชิงกำแพงเมืองเผิงเฉิงได้แปรเปลี่ยนเป็นเครื่องบดเนื้อขนาดยักษ์ที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อและชีวิตคน

จูล่งเลิกม่านกระโจมและก้าวเดินออกมา ชุดเกราะแผ่นเหล็กครึ่งตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีแดงคล้ำที่ล้างไม่ออกอยู่หลายจุด ในมือมีม้วนรายงานการศึกที่เพิ่งส่งมาถึงสด ๆ ร้อน ๆ ถืออยู่สองสามม้วน

"นายท่าน มีข่าวส่งออกมาจากเมืองเผิงเฉิงแล้วขอรับ"

จูล่งเดินเข้ามาที่ข้างเตาไฟ ยื่นรายงานการศึกส่งให้ฉู่เฟิง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างหนักอึ้งอยู่บ้าง